
آنژیوپلاستی یک روش درمانی کمتهاجمی در پزشکی است که برای باز کردن عروق تنگ یا مسدود شده بهکار میرود. این تنگی معمولاً در اثر تجمع پلاکهای چربی، کلسترول و مواد التهابی در دیواره رگها ایجاد میشود و میتواند جریان خون به اندامهای حیاتی—بهویژه قلب—را کاهش دهد.
اگرچه آنژیوپلاستی بیشتر در عروق کرونر قلب انجام میشود، اما در عروق سایر نواحی بدن نیز کاربرد دارد.
آنژیوپلاستی با هدف بازگرداندن جریان طبیعی خون انجام میشود و کاربردهای اصلی آن شامل موارد زیر است:
شایعترین کاربرد آنژیوپلاستی، درمان تنگی عروق تغذیهکننده قلب است.
در سکته قلبی، آنژیوپلاستی اورژانسی میتواند جان بیمار را نجات دهد.
مانند:
عروق گردن (کاروتید – در موارد خاص)

تشخیص نیاز به آنژیوپلاستی بر اساس مجموعهای از یافتههای بالینی و پاراکلینیکی صورت میگیرد:
✅ آنژیوگرافی دقیقترین روش تشخیص تنگی عروق است
و در صورت وجود تنگی مهم، آنژیوپلاستی میتواند بلافاصله انجام شود.
در این روش یک بالن کوچک در محل تنگی باد میشود تا رگ باز شود.
امروزه بهتنهایی کمتر استفاده میشود.

رایجترین و مؤثرترین روش آنژیوپلاستی
استنت یک فنر فلزی مشبک است که داخل رگ قرار میگیرد و از بستهشدن مجدد آن جلوگیری میکند.
یک اقدام اورژانسی و حیاتی که باید در ساعات اولیه سکته انجام شود.

آنژیوپلاستی یک روش غیرجراحی و کمتهاجمی است:
⏱ مدت زمان: ۳۰ تا ۹۰ دقیقه
🏥 بستری: معمولاً کوتاهمدت
مطالعات علمی نشان دادهاند:
📌 در برخی بیماران، آنژیوپلاستی همراه با درمان دارویی بهترین نتیجه را دارد.
هرچند آنژیوپلاستی ایمن است، اما مانند هر اقدام پزشکی ممکن است عوارض نادری داشته باشد:
✅ با انتخاب درست بیمار و مصرف منظم داروها، این خطرات به حداقل میرسند.
آنژیوپلاستی یکی از مهمترین پیشرفتهای درمانی در بیماریهای عروق است که با روشی کمتهاجمی، جریان خون طبیعی را به اندامهای حیاتی بازمیگرداند. این روش در بیماران منتخب میتواند از سکته قلبی جلوگیری کرده و کیفیت زندگی را بهطور چشمگیری افزایش دهد.